پیش به سوی آینده

آرامش در زندگی

روانشناسی استرس
نویسنده : سعید اسماعیلیان - ساعت ۱٢:٠٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۸ آبان ۱۳٩۳
 

سلام

سلام بر دوستان

 

 

پاسخ هیجانی نسبت به خطر مشتمل است بر ترس، و پاسخ به رخدادهای تهدیدآمیز به صورت اضطراب است. واکنش جسمی نسبت به خطر یا تهدید، به شکل تحریک اتونومیک، یا افزایش تعداد ضربان قلب و فشار خون و غیره، افزایش تنش عضلانی و خشکی دهان است. پاسخ هیجانی به جدایی یا فقدان افسردگی و واکنش های جسمی، احساس خستگی یا کاهش فعالیت است.

سومین جزء پاسخ به استرس، مکانیزم های روانشناختی است که تأثیر تجارب استرس آمیز را کم می کنند، به طوری که کارکرد بهنجار ادامه می یابد. این مکانیزم های روانشناختی، موسوم به تدابیر مقابله ای و مکانیزم های دفاعی، هستند

 

 

 

تدابیر مقابله ای، ممکن است انطباقی یا غیرانطباقی باشند. هر دو آن ها واکنش فوری به عامل استرس زا را کاهش می دهند، اما تدابیر غیرانطباقی در درازمدت بی تأثیرند. تدابیر مقابله ای انطباقی مشتملند بر اجتناب از موقعیت های برانگیزنده ناراحتی، بینش یابی نسبت به مسائل و کنارآمدن با موقعیت. تدابیر مقابله ای غیرانطباقی مشتملند بر مصرف افراطی الکل و داروها، رفتار نمایشی یا پرخاشگرانه و خودآزاری عمدی. تدابیر انطباقی در بلندمدت ممکن است به صورت غیرانطباقی درآیند. مثلاً یک پاسخ متناسب اولیه نسبت به موقعیت استرس آمیز است، اما اگر زمانی طولانی دوام یابد مانع فرایند حس مسأله یا کنارآمدن با موقعیت می گردد.

مکانیزم های دفاعی، چندین نوع هستند که در اصل توسط فروید شرح داده شده اند. آن هایی که در موقعیت های استرس آمیز فراوان روی می دهند عبارتند از پسرفت

 (Regression)، واپس زدن (Repression)، انکار (Denial) و جابجایی (Displacement).

 این مکانیزم ها فرایندهای ناخودآگاه هستند.

 

 

در جابجایی، هیجان از شخص، شیء یا موقعیتی که رابطۀ متناسب با آن دارد، به یک منبع ناراحتی برانگیز ضعیف تر منتقل می شود

 

 

 

به امید روزهای اینده...